Poprzednie edycje
IX edycjaVIII edycjaVII edycjaVI edycjaV edycjaIV edycjaIII edycjaII edycjaXI edycjaX edycjaI edycja

Artyści

Dyrygenci

WOJCIECH RAJSKI

Dyrygent, założyciel i dyrektor artystyczny Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot. Urodził się w 1948 roku w Warszawie. Studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w swoim rodzinnym mieście otrzymując dyplom z wyróżnieniem w klasie prof. Bogusława Madeya. Studiował również w Musikhochschule w Kolonii w Niemczech, jako stypendysta DAAD. Uczestniczył w kursie mistrzowskim Witolda Rowickiego w Wiedniu.

Karierę dyrygenta rozpoczął w roku 1971 w Teatrze Wielkim Operze Narodowej w Warszawie, debiutując baletem Giselle. Równolegle, w latach 1974-1978 był dyrygentem i dyrektorem artystycznym Opery Poznańskiej. Od 1978 do 1980 pracował jako dyrygent w Beethovenhalle Orchester Bonn. W 1982 roku założył Polską Filharmonię Kameralną Sopot.W. Rajski 2

W latach 1993 – 2006 Wojciech Rajski był dyrektorem artystycznym Polskiej Orkiestry Radiowej, z którą występował w najlepszych salach koncertowych Europy, m.in. we Francji, Szwajcarii, Szwecji, Austrii, Hiszpanii oraz we Włoszech. Oprócz działalności koncertowej zrealizowanych zostało wówczas wiele nagrań dla Polskiego Radia.

Oprócz stałej pracy z orkiestrami polskimi, Wojciech Rajski prowadził również gościnnie szereg orkiestr, m.in.: w Czechosłowacji, na Węgrzech, w Meksyku, Anglii, Szwecji, Grecji, Hiszpanii oraz w Niemczech. Jako gościnny dyrygent stale współpracuje z takimi orkiestrami, jak: Swisse Romaine, NDR Hannover czy Bayerische Rundfunk. Występował z wieloma światowej sławy solistami, wśród których znaleźli się np. Mścisław Roztropowicz, Henryk Szeryng, Sabine Meyer, Ivo Pogorelich, czy Kristian Zimerman, z którym przy współpracy z orkiestrą Junge Deutsche Philharmonie odbył tournée p
o Niemczech.

Wojciech Rajski brał udział w międzynarodowych festiwalach m.in.: Praskiej Wiośnie, Festiwalu Flandryjskim, Festiwalu Gran Canaria, Festspiele Europaische Wochen Passau, Schleswig-Holstein Musik Festival, Evian, Montpellier, La Chaise Dieu i w Kopenhadze. Wojciech Rajski ma w swym fonograficznym dorobku ponad 50 płyt, dla takich firm jak: EMI, Chant du Monde, Claves, Thorofon, Tacet, Midas, Bis Wifon, KOCH i inne. Dokonuje nagrań dla radia i telewizji w kraju jak również dla SAT 1, 3 SAT i ARD.W. Rajski 1

W 1993 roku Wojciech Rajski rozpoczął działalność pedagogiczną podejmując pracę w Hochschule für Musik w Karlsruhe, gdzie otrzymał tytuł profesora. Od roku 1998 jest profesorem dyrygentury w Hochs
chule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem, a od 2008 roku prowadzi także klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W 2010 roku otrzymał tytuł profesora z rąk Prezydenta RP.

Czytaj więcej
Mniej

Soliści

CARLOS PEÑA MONTOYA harfa

Carlos Roberto Peña Montoya naukę gry na harfie rozpoczął w wieku 11 lat pod kierunkiem pierwszej harfistki Narodowej Orkiestry Symfonicznej w Kostaryce, prof. Ruth Garita, a następnie pierwszej harfistki Orkiestry Symfonicznej Baltimore, prof. Eileen Mason.

W 2011 roku z wyróżnieniem ukończył studia licencjackie na Uniwersytecie Mozarteum w Salzburgu w klasie prof. Helgi Storck, u której kontynuował naukę w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, gdzie w 2014 roku ukończył z wyróżnieniem studia magisterskie.

Na przestrzeni edukacji muzycznej dwukrotnie otrzymał stypendium niemieckiej fundacji „Vössing-Stiftung”, a także stypendium „Hübel-Stipendium” za wybitne osiągnięcia artystyczne, ufundowane przez Uniwersytet Mozarteum w Salzburgu. Jako członek fundacji „Yehudi Menuhin Live Music Now” brał udział w licznych koncertach charytatywnych. W początkowych latach działalności artystycznej zajmował stanowisko pierwszego harfisty w Zespole Symfonicznym Narodowego Instytutu Muzycznego w Kostaryce oraz w Młodzieżowej Orkiestrze Narodowej Kostaryki. Od 2007 roku przebywa w Europie, realizując się jako solista, kameralista, muzyk orkiestrowy i pedagog.

Występował z recitalami m.in. w Gläseneer Saal w wiedeńskim Musikverein (2007) oraz w Gasteig Small Concert Hall w Monachium (2009). Współpracował z orkiestrami i zespołami symfonicznymi w Niemczech i Austrii, z którymi odbył liczne tournée. W 2011 roku brał udział w akademii orkiestrowej Schleswig Holstein Music Festival, podczas której wystąpił pod batutą Ivana Fischera i Christopha Eschenbacha. W 2012 roku wygrał 6. edycję konkursu orkiestrowego Summa Cum Laude w Wiedniu, będąc członkiem Tajlandzkiej Orkiestry Symfonicznej, z którą pozostaje w stałym kontakcie artystycznym.

Od 2012 roku jest I harfistą Orkiestry Symfonicznej Polskiej Filharmonii Bałtyckiej im. F. Chopina w Gdańsku. Aktywnie uczestniczy w życiu kulturalnym Trójmiasta jako solista, kameralista, jak również pedagog. Współpracuje z czołowymi orkiestrami polskimi pod batutą znamienitych dyrygentów, a także bierze udział w licznych nagraniach fonograficznych, radiowych i telewizyjnych na całej Polski.

Czytaj więcej
Mniej

NATALIA EGIELMAN flet

Ukończyła Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną I i II st. im. Feliksa Nowowiejskiego w Gdańsku w klasie fletu mgr Małgorzaty Dubrowińskiej-Egielman w 2016 roku. W październiku tego samego roku rozpoczęła studia licencjackie na Universität Mozarteum w Salzburgu (Austria) w klasie fletu prof. Michaela Martina Koflera. W czerwcu 2020 r. uzyskała dyplom licencjata i została przyjęta na studia magisterskie na tej samej uczelni, których I rok ukończyła w czerwcu 2021 r.

Natalia Egielman jest laureatką ponad 50 konkursów o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym. Do jej najważniejszych osiągnięć należą: I miejsce i Grand Prix w I Jastrzębskim Konkursie Fletowym (2010 r.), I miejsce w XXXIV Konkursie Młodego Muzyka w Szczecinku (2010 r.), I miejsce i Grand Prix w „Der Karel-Kunc- Kammermusikwettbewerb” w Bad Dürkheim (Niemcy) (2011 r.), I miejsce i Grand Prix w III Międzynarodowym Konkursie na flet solo „Il flauto ricercato” w Łodzi (2012 r.), I miejsce w Ogólnopolskim Konkursie Instrumentów Dętych „Miniatura” w Bydgoszczy (2013 r.), III miejsce w II Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Dętych w Warszawie (2013 r.), I miejsce w VIII Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Dętych we Wrocławiu (2014 r.), I miejsce w VI Konkursie Fletowym im. M. Katarzyńskiego w Sosnowcu (2015 r.), I miejsce w XI Polskim Konkursie Fletowym w Sieradzu (2016 r.), dyplom półfinału w VII Międzynarodowym Konkursie Fletowym „Kraków 2017″, Wyróżnienie w I Ogólnopolskim Konkursie Duetów z Fortepianem w Gdańsku (2018 r.), II miejsce i Nagroda Publiczności na Lions European Music Competition w ramach Europa Forum ’18 w Skopje w Macedonii (2018 r.) oraz II miejsce na I Międzynarodowym Konkursie Fletowym im. Eugeniusza Towarnickiego w Poznaniu w 2020 r.

Natalia była Stypendystką Krajowego Funduszu Na Rzecz Dzieci. Trzykrotnie (w 2011, 2013 i 2015 r.) uzyskała Stypendium “Młody Gdańszczanin” oraz trzykrotnie – stypendia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (w 2011, 2013 i 2015 r.). W 2014 r. przyznane jej zostało stypendium MKiDN „Młoda Polska”. W grudniu 2017 r. i 2018 r. za wyniki w nauce otrzymała Stypendium Rektora Universität Mozarteum Salzburg.
Od 2016 roku jest studia na Universität Mozarteum w Salzburgu są wspierane finansowo przez Stypendium Naukowe Prezydenta Miasta Gdańska im. Gabriela Daniela Fahrenheita.

Jako muzyk solowy i orkiestrowy uczestniczyła w wielu koncertach, m.in.: w Filharmonii i Operze Bałtyckiej, Dworze Artusa i Ratuszu Staromiejskim w Gdańsku, Auli Politechniki Gdańskiej, w Europejskim Centrum Solidarności, w Teatrze Wybrzeże, Radio Gdańsk, w Operze Leśnej w Sopocie, w Filharmonii Łódzkiej, na Zamku Królewskim, w Łazienkach Królewskich i Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie, we Floriance w Krakowie, w Musikverein w Wiedniu (Austria), w Neues Palais Sanssouci w Potsdamie (Niemcy), Shenzhen Concert Hall (Chiny) i Zhongshan Culture and Art Center.

Natalia Egielman od 16 roku życia regularnie współpracuje z Polską Filharmonią Kameralną Sopot pod dyrekcją Maestro Wojciecha Rajskiego. Wielokrotnie zapraszana była również do udziału w koncertach i projektach organizowanych przez Philharmonie Salzburg,
Bläserphilharmonie Mozarteum Salzburg i Mozarteum Orchester Salzburg.

W listopadzie 2021 roku Natalia nagrała płytę z utworami na flet solo współczesnych kompozytorów polskich.

Czytaj więcej
Mniej

MARCIN PATRZAŁEK gitara

gitarzysta, kompozytor i aranżer kieleckiego pochodzenia. Jest zwycięzcą dwóch dużych europejskich talent show w Polsce i Włoszech, oraz półfinalistą America’s Got Talent. Wykonania Marcina zebrały wiele ponad 200 milionów odsłon na Internecie, i były omawiane w globalnych publikacjach takich jak Rolling Stone, Metal Hammer, Classic FM, Guitar World, Billboard etc. Artysta grał koncerty na wielu kontynentach i występował w salach takich jak m.in. Royal Albert Hall. Studiuje na Berklee College of Music w Bostonie. Znany jest przede wszystkim z połączenia perkusyjnego stylu gry na gitarze z współczesną produkcją elektroniczną, aranżami orkiestralnymi, oraz technikami flamenco.

Marcin pierwszy raz zyskał rozgłos w 2015 roku po wygraniu jednego z największych polskich talent show – Must Be The Music. Niedługo po zwycięstwie, w wieku 16 lat, wydał debiutanckie EP o tytule HUSH. Singlem z płyty była m. in. aranżacja utworu “Asturias”, która szybko po ukazaniu uzyskała ponad 10 milionów odsłon na YouTubie oraz Facebooku. To był pierwszy tak popularny klip Marcina, który miał zaledwie 14 lat podczas tworzenia tej aranżacji.
W następujących latach popularność Marcina wzrosła ogromnie poza granicami Polski, głównie dzięki wielu “viralowych” video na Internecie. Te klipy udostępniały publikacje takie jak Classic FM, czy Metal Hammer. Wykonania gitarzysty uzyskały ponad 200 milionów odsłon, w dużej mierze dzięki aranżacją legendarnych klasycznych, hiphopowych, popowych, czy metalowych utworów. Przykładowo Moonlight Sonata, Kashmir, Beethoven’s 5th Symphony, Shape of You, Still D.R.E., Toxicity… Marcin tworzy również autorskie kompozycje, które też odbijają się niemałym echem na Internecie i scenach świata.

W 2018 r. Marcin stał się oficjalnym ambasadorem Ibanez Guitars. Fishman Pickups, Elixir Strings, Klotz Cables i wielu innych wiodących firm. Obecnie jest przodującą postacią na czele gitar akustycznych Ibanez – być może największych producentów gitar globalnie. Marcin przygotowuje z Ibanezem jeszcze nie ogłoszony, ale bardzo ekscytujący projekt.
Pod koniec tego samego roku artysta wygrał już jego drugi talent show – największy włoski program rozrywkowy Tu Si Que Vales. Był pierwszym uczestnikiem w historii, który otrzymał 100% pozytywnych ocen od widownii, i przepustkę do finału.

Następnego roku Marcin dostał zaproszenie do jego ostatniego show tego typu – America’s Got Talent. Dotarł do półfinału. Występy gitarzysty w programie stały się jednymi z najbardziej oglądanych online w historii AGT.
Pomimo młodego wieku Marcin jest już doświadczonym wykonawcą koncertowym. Grał w krajach takich jak USA, RPA, Anglia, Meksyk, Francja, Włochy, Malta, Niemcy, Polska i nie tylko…
Publiczność Marcina to ponad 600 tysięcy subskrybentów na YouTube, 1.4M obserwujących na TikTok, 480k na Instagramie, 600k na Facebook’u, i wspomniane wcześniej 200M+ wyświetleń.

Niestety szybki wzrost statusu Marcina na arenie międzynarodowej miał miejsce w trakcie pandemii COVID19. Podczas kwarantanny artysta skupił się na wydawnictwach online, oraz jego edukacji na Berklee College of Music w Bostonie. W 2022 r. Marcin wrócił na scenie by zagrać siedem wystąpień w londyńskim Royal Albert Hall wraz z Royal Philharmonic Orchestra jako część Classical Spectacular.

Na początku roku 2020 artysta podpisał kontrakt z wytwórnią Sony Masterworks — gałęzią Sony Music — jako prawdopodobnie pierwszy perkusyjny gitarzysta we współpracy z tak dużą wytwórnią. W 2020 wydane były dwa single – aranżacja sonaty księzycowej Beethovena (Moonlight Sonata), i autorski utwór Snow Monkey. Moonlight Sonata została zaaranżowana i wyprodukowana przez Marcina w całkowicie nowatorski sposób. Utwór zdobył ponad 1 milion wyświetleń w mniej niż miesiąc, oraz został wykorzystany w kampanii reklamowej luksusowej marki Gucci. Jako młody artysta Marcin ciągle rozwija swój styl, obecnie nawiązując współpracę ze światowymi gitarzystami elektrycznymi, wokalistami, i orkiestrami. Jego wersja sonaty księżycowej pojawiła się na pierwszym miejscu na liście najlepszych interpretacji tego utworu brytyjskiego radia Classic FM.

W 2021 roku jego jedno minutowa wersja Kashmir’u zespołu Led Zeppelin stała się sensacją na portalach social media — wiele znamienitych osobistości w świecie sztuki wyraziło podziw wobec tej aranżacji. Oficjalna wersja została wydana wkrótce potem, co dało Marcinowi pełny artykuł o jego osobie w legendarnym magazynie Rolling Stone.
Obecnie artysta pracuje nad debiutanckim albumem.

Czytaj więcej
Mniej

THIAGO ARANCAM tenor

Włosko-brazylijski tenor lirico-spinto Thiago Arancam rozpoczął naukę w Miejskiej Szkole Muzycznej w São Paulo, a kontynuował ją na Uniwersytecie Muzycznym „Carlos Gomes”, gdzie ukończył studia na kierunku śpiew klasyczny w 2003 roku, a jego nauczycielem był Maestro Bruno Roccella, założyciel OSESP. W wieku zaledwie 22 lat zdobył prestiżową nagrodę „Premio Revelação” do V Concurso Internacional de Canto Erudito Bidu Sayão.

Został zaproszony do udziału w Accademia di perfezionamento per cantanti lirici, prowadzonej przez sopranistkę Leylę Gencer i organizowanej przez Teatro alla Scala w Mediolanie, którą ukończył 24 czerwca 2007 roku. Jest pierwszym Brazylijczykiem przyjętym do słynnej Accademii, gdzie poznał swojego obecnego nauczyciela śpiewu, Vincenzo Manno. 27 lutego 2005 roku zadebiutował podczas koncertu w Teatro alla Scala; w czasie nauki w Accademii wziął również udział w kilku produkcjach operowych.

W 2006 roku zaśpiewał zarzuele i klasyczne pieśni hiszpańskie z Orkiestrą Symfoniczną Friuli-Wenecja Julijska, a w Bolzano otrzymał prestiżową nagrodę dla najlepszego wschodzącego młodego głosu „Premio Alto Adige – Talento emergente della lirica 2007/2008”.

W grudniu 2007 roku zadebiutował w pierwszej operze Pucciniego – Wiły (jako Roberto).

W 2008 roku wziął udział w tournée po Zjednoczonych Emiratach Arabskich z orkiestrą Teatro alla Scala oraz w dwóch koncertach z orkiestrą Camerata Brasil pod dyrekcją Maestro Silvio Barbato.

Na konkursie Operalia 2008 został nagrodzony trzema nagrodami: Nagrodą Zarzuela, Nagrodą Publiczności i Drugą Nagrodą Operową, a wkrótce potem zadebiutował w roli Don José (Carmen) w waszyngtońskiej Operze Narodowej pod dyrekcją Maestro Rudla.

W 2009 roku zadebiutował jako Cavaradossi (Tosca) we Frankfurcie, Maurizio (Adriana Lecouvreur) w Turynie, Radames (Aida) podczas festiwalu w Sanxay (Francja), Pinkerton (Madama Butterfly) w Walencji, a także wystąpił z recitalem w Londynie w St John’s (Rosenblatt Recitals) oraz w dwóch przedstawieniach opery Carmen w Kuala Lumpur z Malezyjską Orkiestrą Filharmoniczną.

W 2010 roku zadebiutował w operach Nabucco (Ismaele) w Palermo, Rycerskość wieśniacza (Turiddu) w Petersburgu, Płaszcz (Luigi) w Rydze, Norma (Pollione) w Sanxay, Cyrano de Bergerac (Christian) w San Francisco, Pajace (Canio) w Sztokholmie, pod batutą Maestro Daniela Hardinga, a także wystąpił w przedstawieniu opery Tosca w Las Palmas i Carmen w Warszawie.

W 2011 roku zaśpiewał dwukrotnie Carmen w Moskwie (Bolszoj), a następnie ponownie w Zurychu, Sanxay i San Francisco, a także opery Madama Butterfly w Waszyngtonie (pod dyrekcją Maestro Plácido Domingo) i Tosca w Filadelfii, Frankfurcie, Berlinie, Rzymie (Caracalla) i Rio de Janeiro oraz koncert w Dortmundzie.

W 2012 roku zadebiutował w Filadelfii operą Manon Lescaut, a następnie wykonał ją ponownie w Warszawie. Zaśpiewał Carmen w Wiedniu i Berlinie, Płaszcz w Lyonie, Toscę w Hyogo (Japonia) oraz w sztokholmskiej Operze Królewskiej (Maestro P. G. Morandi), a także Rycerskość wieśniaczą i Płaszcz w Berwaldhallen pod batutą Maestro Hardinga.

W 2013 roku zadebiutował operą Carmen w Bawarskiej Operze Państwowej w Monachium, Teatro Colón w Buenos Aires, Los Angeles Opera i Narodowym Centrum Sztuk Scenicznych w Pekinie. W tym samym roku odbył się jego debiut w drezdeńskiej SemperOper, gdzie wystąpił w nowej produkcji Manon Lescaut. Następnie powrócił do Bolszoj, aby zaśpiewać Carmen, do Sanxay na Madama Butterfly i do sztokholmskiej Opery Królewskiej na swój debiut w Turandot.

W 2014 roku zadebiutował w hamburskiej Operze Państwowej operą Manon Lescaut, a wkrótce po tym po raz pierwszy wystąpił w Paryżu, z towarzyszeniem Orchestre National de France w Théâtre des Champs-Elysées, gdzie odbyło się przedstawienie opery Wiły (Puccini). Następnie zadebiutował w berlińskiej Operze Państwowej w Tosce i w Teatrze Miejskim w São Paulo z Carmen. Zaśpiewał dwa koncerty na Syberii oraz operę Płaszcz w ramach Verbier Festival pod dyrekcją Daniela Hardinga. Następnie zadebiutował na Letnim Festiwalu w Budapeszcie operą Aida, a w Operze Królewskiej w Kopenhadze – operą Tosca.

W listopadzie 2014 roku Sony Music Brazil wydało pierwszy crossoverowy album Thiago zatytułowany Il Mondo.

W 2015 roku zaśpiewał koncert w Helsingborgu z Orkiestrą Symfoniczną Helsingborga pod dyrekcją P. G. Morandiego i kilka koncertów w Brazylii z Orquestra Bachiana i Maestro João Carlosem Martinsem. Następnie, po raz pierwszy po konkursie Operalia, wrócił do Quebecu, aby wystąpić w Tosce. Później zaśpiewał operę Turandot w Nowej Zelandii z Orkiestrą Filharmonii w Auckland i uczestniczył w podwójnej roli jako juror i wokalista na Festiwalu Muzycznym w Witebsku. Zaśpiewał Turandot z Orkiestrą Symfoniczną Simóna Bolivara pod dyrekcją Maestro Gustavo Dudamela i najlepsze fragmenty z opery Tosca w Royal Festival Hall z LPO w Londynie. W 2016 roku zadebiutował w roli Gustavo w Balu maskowym w Malmö, zaśpiewał Madamę Butterfly w Moskwie z Maestro Pierem Giorgio Morandim i Rosyjską Orkiestrą Narodową, Turandot w Neapolu z Maestro Ramonem Tebarem i Toscę w São Paulo.

W 2017 roku zaśpiewał Turandot w Pittsburghu, Manon Lescaut w Wilnie i ponownie w Pittsburghu na otwarciu sezonu (Tosca), a także zaprezentował crossoverową trasę „Bela Primavera”, którą w Brazylii zobaczyło ponad 100 000 osób.

W 2018 roku zadebiutował jako Manrico w Trubadurze Verdiego w Wilnie i ponownie w Quebecu zaśpiewał rolę Don José w Carmen. Również w 2018 roku został obsadzony w głównej roli w broadwayowskiej produkcji Upiora w Operze – przez 18 miesięcy, do końca 2019 roku, zagrał w sumie w 359 spektaklach. Występy Thiago zobaczyło ponad milion widzów.

Podczas pandemii, w sezonie 2020/2021, Thiago zrealizował ponad 20 przedstawień na żywo, transmitowanych zarówno poprzez platformy streamingowe, jak i w telewizji. Łącznie podziwiało je ponad 10 milionów widzów.

W 2022 roku Thiago zaprezentował nową międzynarodową trasę koncertową „Mágico Amore” w São Paulo w Tokio Marine Hall i zaśpiewał na ceremonii zakończenia EXPO w Dubaju. Wziął również udział w wielkim koncercie galowym w Habtoor Palace.

 

 

Czytaj więcej
Mniej

JOSE TORRES & HAVANA DREAMS

Jose Torres to artysta pochodzący z Kuby, wirtuoz instrumentów perkusyjnych od wielu lat mieszkający na stałe w Polsce. Założyciel pierwszej w Polsce orkiestry salsowej „Jose Torres y Salsa Tropical”. Występując od ponad 30 lat na polskiej scenie muzycznej współpracował z wieloma gwiazdami estrady m.in. Marylą Rodowicz, Kayah, Ewą Bem, Urszulą, Maanam-em, Ryszardem Rynkowskim, Stanisławem Soyką, Grzegorzem Ciechowskim, Raz Dwa Trzy, Mietkiem Szcześniakiem, Blue Cafe i wieloma innymi. Koncertował i nagrywał również z czołówką muzyków jazzowych: Tomaszem Stańko, Wojciechem Karolakiem, Zbigniewem Namysłowskim, Jarosławem Śmietaną, Leszkiem Możdżerem.

W repertuarze zespołu Havana Dreams pod dyrekcją Jose Torres’a możemy usłyszeć kwintesencję kubańskiej muzyki tradycyjnej, znane utwory w stylu Buena Vista Social Club oraz kompozycje własne. Artyści prezentuje również współczesne gatunki kubańskie jak Timba, mająca szczególne znaczenie w teraźniejszej kulturze.

W skład zespołu wchodzą:
Jose Torres – gitara TRES, vocal
Filip Torres – kontrabas elektryczny, aranżacje
Tomasz Torres – instrumenty perkusyjne
Juan Carlos Hechavarria León – instrumenty perkusyjne, lead vocal
Yaremi Kordos – instrumenty perkusyjne, vocal
Christian Mora – piano
Miguel Fonseca – trąbka
Jakub Klepczyński – puzon

Czytaj więcej
Mniej

SONDRA RADVANOVSKY sopran

Sondra Radvanovsky jest światowej sławy artystką, której głębia i barwa głosu współgrają z jej dramatycznymi zdolnościami aktorskimi. Okrzyknięta najlepszym sopranem w dziełach Verdiego swoich czasów,  a także za jedną z najznamienitszych wokalistek bel canto.

Występowała w największych teatrach operowych na świecie w Metropolitan Opera w Nowym Jorku,  Royal Opera House w Londynie, Teatro alla Scala w Mediolanie, Opernhaus Zürich i wielu innych z wielkimi dyrygentami  tj. Jamesem Levine, Davidem Zinmanem, Jamesem Conlonem oraz Zubinem Mehtą.

Więcej informacji wkrótce. 

Czytaj więcej
Mniej

STEFAN PLEWNIAK skrzypce, kierownictwo muzyczne

Stefan Plewniak rozpoczął swoją edukację muzyczną w rodzinnym Krakowie na Akademii Muzycznej w klasie prof. Barbary Śliwickiej-Wysockiej, po czym kontynuował ją w Holandii w Conservatory Maastrich w klasie prof. Roberta Szredera oraz w Paryżu w Conservatoire National Superieur de Musique et de Danse pod okiem prof. Francoisa Fernandeza.

Zainteresowanie skrzypcami barokowymi zainicjowała jego współpraca z holenderskim zespołem Les Gôuts Reunis. Kontynuował swoją drogę występując z wieloma znaczącymi zespołami i orkiestrami takimi jak Cappella Cracoviensis, Warszawska Orkiestra Polskiego Radia, Filharmonia Krakowska, Kammeroper Köln oraz Amsterdam Symphony Orchestra. Uczestniczył w wielu festiwalach włączając w to Baroque Musique Festival d’Auvergne, Wildwood Festival, UM Maastricht Festival oraz Baroque Musique Festival d’Auberville a także Bach Festivals i Oude Muzik Festival w Utrechcie.

Współpracował z wieloma znanymi zespołami jako koncertmistrz włączając Contrasto Armonico w Hadze, Marguerite Louise Ensemble w Paryżu oraz Orchestra 1756 w Salzburgu. A także koncertował z innymi znanymi orkiestrami w Europie  w tym William Christie’s Les Arts Florissants w Paryżu oraz Jordi Savall’s Le Concert des Nations w Barcelonie.

Jest założycielem i prowadzącym zespołów Cantate.fr  w Paryżu, Il Giardino d’Amore orchestra w Wenecji/Krakowie oraz Cappella dell’Ospedale della Pietà. Stefan Plewniak posiada wsparcie Meyer Foundation, Gouvernement Francais i Société Générale de Paris. Od 2013 nagrał szereg albumów z Jordi Savall & Le Concert des Nations, Marco Vitale & Contrasto Armonico oraz z orkiestrami Il Giardino d’Amore i Cappella dell’Ospedale della Pietà.

Występował solo i koncertował podczas wielu ważnych festiwali i w wielu znaczących salach koncertowych w tym Oude Muzik Festival (Utrecht), Bach Festival (Wiedeń), Tartini Festival (Pirano), Styriarte Festival (Graz), Early Music Celebration (Nowy Jork), Mozarteum Salzburg oraz w Carnegie Hall. Stefan Plewniak regularnie prowadzi klasy mistrzowskie w Oslo, Norwegii, oraz na University of South California w Los Angeles oraz w San Diego i Roosevelt University Chicago.

Specjalizuje się w repertuarze operowo-baletowym począwszy od baroku do XIX wieku. W sezonie 2015 /2016 Stefan Plewniak dyrygował orkiestrą podczas Festiwalu Operowego w Bydgoszczy i Warszawie oraz do baletu Czajkowskiego w Norwegii. Jako dyrygent został ponownie zaproszony do współpracy w Warszawie i Oslo w sezonie 2017 – 2018.

Czytaj więcej
Mniej

JAKUB JÓZEF ORLIŃSKI kontratenor

Polski kontratenor Jakub Józef Orliński jest zwycięzcą Grand Finals w 2016 Metropolitan Opera National Council Auditions oraz laureatem Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Marcelli Sembrich-Kochańskiej w 2015 a jednocześnie cieszy się rosnącą reputacją śpiewaka o głosie uderzająco pięknym i posiadającym niezwykłe umiejętności sceniczne.

W sezonie 2016-2017 wykonywał partie w Mesjaszu Handela w Carnegie Hall z towarzyszeniem Musica Sacra oraz Oratorio Society of New York a swój debiut z towarzyszeniem Houston Symphony. Podczas Karlsruhe Handel Festival zaśpiewa w Nisi Dominus Vivaldiego oraz fragmenty z Dixit Dominus Handela. Czeka go również debiut podczas Festival d’Aix-en-Provence w operze Erismena Cavalli’ego oraz debiut w Operze we Frankfurcie.

W Polsce wykonał partie Kupidyna w Wenus i Adonis Blowa oraz Narcisa w Agrippinie Handela. W Niemczech wykonywał partie Ruggiera w Alcynie Handela w Aachen i Cottbus, pieśni Purcella z baletem w Operze w Leipzig oraz Philippusa w Der Misslungene Braut-Wechsel oder Richardus Telemanna  I (oparty na Riccardo Primo, Re d’Inghilterra Haendla) w Gießen.

Orliński jest laureatem szeregu konkursów wokalnych w tym Oratorio Society of New York’s 2016 (1. nagroda), Lyndon Woodside Oratorio-Solo Competition (1. nagroda), Międzynarodowy Konkurs Wokalny Muzyki Dawnej (1. i 2. nagroda) oraz Specjalne Wyróżnienie i Nagroda Specjalna, Konkurs Wokalny im. Rudolfa Petráka w Słowacji (1. nagroda), Debut Competition w Igersheim w Niemczech (3. nagroda), Specjalne Wyróżnienie podczas VIII Konkursu Złote Głosy Mazowsza w Polsce oraz Le Grand Prix de l’Opera w Bukareszcie w Rumunii (3. nagroda).

Student Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie i uczestnik prestiżowych programów artystycznych w tym Akademii Operowej Teatru Wielkiego – Opery Narodowej oraz jako student Juilliard School, gdzie kształci się pod kierunkiem Edith Wiens.

W wolnym czasie zajmuje się breakdancem oraz innymi stylami tanecznymi. Nawet na tym polu może się poszczycić nagrodami w wielu konkursach tanecznych: Red Bull BC One Poland Cypher (4. nagroda), Stylish Strike – Top Rock Contest (2. nagroda) oraz The Style Control (2. nagroda). Występuje w reklamach firmy CROPP oraz jako tancerz, model i akrobata w kampaniach reklamowych takich firm jak Levi’s, Nike, Turbokolor, Samsung, Mercedes-Benz, MAC Cosmetics, Danon i Algida.

Czytaj więcej
Mniej

MICHAEL MARTIN KOFLER flet

Michael Martin Kofler urodził się w roku 1966 w Villach. Ukończył studia z najwyższą oceną na Akademii Muzycznej w Wiedniu pod kierunkiem prof. Wolfganga Schulza i prof. Wernera Trippa oraz na Akademii Muzycznej w Bazylei w klasie Petera-Lukasa Grafa. W tym czasie uczęszczał również na zajęcia mistrzowskie u Aurele Nicolet oraz Andre Jaunet.

W roku 1987 Michael Martin Kofler został pierwszym flecistą Młodzieżowej Orkiestry Gustav-Mahler pod kierownictwem Claudio Abbado, w grudniu 1987 Maestro Sergiu Celibidache mianował go głównym flecistą Monachijskiej Filharmonii, gdzie gra nadal pod kierownictwem Jamera Levine’a oraz – od roku 2004 – Christiana Thielemanna.

W swojej karierze, począwszy od wczesnej młodości, Michael Martin Kofler wygrał szereg nagród w międzynarodowych konkursach, takich jak w Pradze, Belgii, Bari, Uelzen oraz Konkursie ARD w Monachium. Martin został nagrodzony wyróżnieniem Austriackiego Ministerstwa Sztuki i Nauki.

Od roku 1983 Michael Martin Kofler daje solowe koncerty, recitale, koncerty muzyki kameralnej w całej Europie i Japonii oraz jest angażowany do nagrań CD i radiowych jak również do telewizyjnych występów. Bardzo często gości w ponad 80 renomowanych orkiestrach w Europie oraz na całym świecie.

Stale pracuje jako solista wraz ze sławnymi dyrygentami: Jamesem Levinem, Sir Nevillem Marrinerem, Dimitrim Kitajenko, Fabio Luisim, Herbertem Blomstedtem, Fransem Brüggenem, Hansem Grafem, Pavelem Koganem, itd.

Jako muzyk kameralny gra z wieloma znanymi artystami. Od roku 1989 Michael Martin Kofler jest profesorem na Muzycznym i Teatralnym Uniwersytecie Mozarteum Salzburg i prowadzi zajęcia mistrzowskie w Europie, Ameryce, Korei, Japonii oraz bierze udział jako członek jury w wielu ważnych konkursach takich jak ARD w Monachium, w Cremonie, itd.

Czytaj więcej
Mniej

Prowadzący

KATARZYNA SANOCKA

Dziennikarka i prezenterka telewizyjna. Od 2015 roku związana z Telewizją Polską, głównie z TVP Kultura, gdzie prowadzi programy kulturalne, m.in. Niedziela z…, Informacje Kulturalne, Słowobranie, a także wydarzenia muzyczne, m.in. Fryderyki – Gala Muzyki Poważnej, Koryfeusz Muzyki Polskiej, Młody Muzyk Roku, Młody Tancerz Roku. Absolwentka historii sztuki i zarządzania kulturą na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Ogólnokształcącej Szkoły Baletowej im. Romana Turczynowicza w Warszawie. Przez jedenaście lat była artystką baletu Opery Krakowskiej. Autorka wystawy „Przestrzeń Opery. Polscy scenografowie XX i XXI wieku” w Muzeum Narodowym w Krakowie. Współpracuje z Muzeum Narodowym w Krakowie, Narodowym Instytutem Muzyki i Tańca oraz teatrami operowymi.

Czytaj więcej
Mniej

CONRADO MORENO

Czytaj więcej
Mniej

KONRAD MIELNIK

producent i publicysta muzyczny, Dyrektor Artystyczny Rozgłośni Regionalnej Polskiego Radia w Gdańsku – Radia Gdańsk S.A, pomysłodawca i dyrektor Gdańskiego Festiwalu Muzycznego. Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku w klasie fortepianu prof. Zbigniewa Śliwińskiego. Ukończył również studia podyplomowe w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Laureat i obecnie także juror międzynarodowych konkursów radiowych m.in. Shanghai International Radio Music Festival, Deutsche Welle World Music Award .

Oprócz działalności radiowej, stałej współpracy z innymi mediami  oraz organizatorami najważniejszych wydarzeń artystycznych w kraju zajmuje się również animacją kultury w regionie za co uhonorowano go m.in. nagrodą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, dwukrotnie Pomorską Nagrodą Artystyczną, nagrodą „ Splendor Gedanensis”, Medalem Mściwoja.

Czytaj więcej
Mniej

POLSKA FILHARMONIA KAMERALNA SOPOT

POLSKA FILHARMONIA KAMERALNA SOPOT

Początki

W lutym 1982 roku z inicjatywy Wojciecha Rajskiego powstała orkiestra smyczkowa, złożona z młodych, utalentowanych i pełnych entuzjazmu muzyków. Pod nazwą Orkiestra Kameralna Wojciecha Rajskiego zadebiutowała w czerwcu w Teatrze Muzycznym w Gdyni, a już kilka dni później inaugurowała festiwal Schleissheimer Sommer w Monachium i 37. Festiwal Sommerliche Musiktage Hitzacker. Zespół od początku zachwycił publiczność i krytyków, co przyniosło zaproszenia do najważniejszych sal koncertowych, na czele z Filharmonią Berlińską, salą Gasteig w Monachium, Gewandhaus w Lipsku, Musikhalle w Hamburgu, Salą Pleyela w Paryżu, Musikverein w Wiedniu i Concertgebouw w Amsterdamie, a także na wszystkie znaczące niemieckie festiwale muzyczne. Z uwagi na coraz szerszy repertuar koncertowy, Orkiestra zaczęła występować także w składzie powiększonym o grupę dętą, zmieniając w 1984 roku nazwę na Polska Filharmonia Kameralna Sopot.

Dyrektor Artystyczny

Dyrygentem, założycielem i dyrektorem artystycznym Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot jest Wojciech Rajski. Ukończył on z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Warszawie w klasie prof. Bogusława Madeya, doskonaląc swoje umiejętności w wyższych szkołach muzycznych w Kolonii i Wiedniu. Był dyrygentem Teatru Wielkiego w Warszawie (1971-1978), Filharmonii Poznańskiej (1974-1980, od 1978 jej dyrektor artystyczny) oraz pierwszym dyrygentem Theater der Stadt Bonn i Beethovenhalleorchester (1978-1981). W roku 1993 rozpoczął działalność pedagogiczną. Wykładał w Hochschule für Musik w Karlsruhe, w latach 1998-2016 był profesorem dyrygentury w Hochschule für Musik und Darstellende Kunst we Frankfurcie nad Menem. Od 2008 roku prowadzi także klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku. W latach 1993-2006 był Dyrektorem Artystycznym Polskiej Orkiestry Radiowej w Warszawie, z którą dokonywał nagrań dla Polskiego Radia, a także koncertował w Polsce i poza granicami kraju.

Koncerty

Pod koniec lat osiemdziesiątych zespół dawał niemal 100 koncertów rocznie, głównie w Niemczech, ale także w innych krajach europejskich: we Francji, Austrii, Szwajcarii, Hiszpanii, Belgii, Holandii, Szwecji, Danii, Luksemburgu czy Anglii. W 1987 roku Orkiestra wyjechała na 33 koncerty do Stanów Zjednoczonych, najważniejsze z nich odbyły się w J. F. Kennedy Center w Waszyngtonie i Metropolitan Museum w Nowym Jorku. Zespół gościł również w dalekiej Azji. Orkiestra dwukrotnie odbyła tournee koncertowe w Chinach: w 1990 i 2016 roku, zaś w 1997 roku koncertowała w Japonii wraz ze znakomitym amerykańskim pianistą, laureatem Konkursu Chopinowskiego Kevinem Kennerem. Spośród licznych wyjazdów koncertowych warto wspomnieć o nieco bardziej egzotycznych wyprawach jak tournée w Meksyku roku czy koncerty na Wyspach Kanaryjskich.

Współpraca

Filharmonia miała dotychczas zaszczyt koncertować z wieloma wybitnymi solistami. Wśród nich Krystian Zimerman, z którym w 2014 roku zagrała tournee koncertowe w Niemczech, Mścisław Roztropowicz, Borys Pergamentschikow, Natalia Gutman, Konstanty Andrzej Kulka, Irene Grafenauer, Sabine i Wolfgang Meyer, Guy Touvron, Misha Maisky, Raphael Oleg, Gil Shaham, David Geringas, Gary Karr, czy Ivo Pogorelić. Zespół z powodzeniem łączy działalność kameralną z koncertami muzyki rozrywkowej i jazzowej Na swoim koncie ma występy m. in. z Grzegorzem Turnauem, Marcinem Wyrostkiem, Wojciechem Staroniewiczem, Maciejem Miecznikowskim, czy Jose Torresem y Havana Dreams.

Festiwale

Zespół obecny jest rokrocznie na renomowanych europejskich festiwalach, a wśród nich na: Schleswig-Holstein Musik Festival, Mecklenburg-Vorpommern, Rheingau Festival, Praska Wiosna, Weilburger Schlosskonzerte, Festival van Vlaanderen, La Chaise-Dieu i wielu innych. Polska Filharmonia Kameralna Sopot od początku istnienia obecna jest w salach koncertowych na terenie całego kraju. Orkiestra wielokrotnie gościła na Festiwalu Muzycznym w Łańcucie. W listopadzie 2010 roku Polska Filharmonia Kameralna Sopot zagrała cztery koncerty podczas Festiwalu Chopinowskiego w Genewie.

Festiwal Sopot Classic

Międzynarodowy Festiwal Muzyczny Sopot Classic jest to przedsięwzięcie, które powstało w 2011 roku z inicjatywy Dyrektora Artystycznego Polskiej Filharmonii Kameralnej Sopot Wojciecha Rajskiego oraz władz Miasta Sopotu. Każdego roku Festiwal gości znakomitych artystów z Polski i zagranicy, których interpretacje najdoskonalszych dzieł muzyki od Baroku po XXI wiek wypełniają koncertowe programy. Imprezą towarzyszącą jest Konkurs kompozytorski im. Krzysztofa Pendereckiego, który odbywa się w cyklu dwuletnim i jest integralną częścią Festiwalu. Wydarzenie to ma na celu wspieranie i pobudzanie twórczości młodych kompozytorów.

Nagrania

Polska Filharmonia Kameralna Sopot od początku swojego istnienia regularnie dokonuje nagrań płytowych. Pierwsze analogowe płyty długogrające zostały zarejestrowane już w 1983 roku dla Wifonu i Thorofonu. Nagrania PFK Sopot można także odnaleźć w katalogach prestiżowych europejskich wytwórni muzycznych, m.in. SONY Classical, EMI, Midas, Thorofon, Claves, Sonomaster, Opus, Mediaphon, Wifon, DUX i wielu innych. W roku 2015 Zespół, we współpracy z wytwórnią TACET, zakończył cykl wydawniczy wszystkich symfonii Ludwiga van Beethovena. PFK Sopot ma w swoim dorobku ponad 60 płyt z nagraniami muzyki klasycznej, a także wydawnictwa z aranżacjami muzyki jazzowej i rozrywkowej.

Struktura

Polska Filharmonia Kameralna Sopot działa w strukturach Bałtyckiej Agencji Artystycznej BART i jest instytucją kultury Miasta Sopot oraz Samorządu Województwa Pomorskiego. Po 15 latach oczekiwań, dzięki staraniom władz Sopotu i Bałtyckiej Agencji Artystycznej BART, Polska Filharmonia Kameralna doczekała się wspaniałej własnej siedziby w Sopocie, na terenie Opery Leśnej. Dyrektorem pozostaje niezmiennie założyciel zespołu – Wojciech Rajski.

W roku 2017 Polska Filharmonia Kameralna Sopot obchodziła jubileusz 35-lecia istnienia.

Muzycy PFK Sopot:

I skrzypce:
Paweł Kapica – koncertmistrz orkiestry
Anna Wieczerzak – zastępca koncertmistrza
Bożena Budzich
Anna Biadasz-Dolińska
Marta Westfalewicz

II skrzypce:
Jacek Koprowski – prowadzący grupę
Adriana Zgajewska
Grażyna Kasprzyk-Głaszcz
Arkadiusz Połetek
Anna Strojek

Altówki:
Karol Jurewicz – prowadzący grupę
Aneta Szybowicz
Marta Szyryńska-Krot
Bogusław Fuks

Wiolonczele:
Alicja Leoniuk-Kit – prowadząca grupę
Magdalena Miotke-Bajerska
Grażyna Michalec

Kontrabas:
Sebastian Wyszyński

PFKSopot_fotEdytaRembala (2)

 

 

Czytaj więcej
Mniej